Edward Ekert — nauczyciel, działacz społeczny i poseł

Edward Ludwik Ekert był związany z edukacją i życiem publicznym na terenach Galicji i międzywojennej Polski. Pracował w szkołach średnich w Samborze, pełnił funkcje samorządowe i reprezentował swój okręg jako poseł w Sejmie II Rzeczypospolitej.

Życiorys i wykształcenie

Urodził się jako syn Aleksandra i Zofii z domu Zygmunt. Kształcił się kolejno w gimnazjum w Kołomyi oraz w C. K. VI Gimnazjum we Lwowie, gdzie zdał maturę w 1907 roku. Następnie ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego w 1912 roku i odbył studia uzupełniające w latach 1923–1926 na tej samej uczelni.

Po pierwszych studiach rozpoczął pracę w oświacie. Od września 1912 do 1914 pełnił obowiązki zastępcy nauczyciela w filii C. K. Gimnazjum w Samborze, ucząc języka łacińskiego i greckiego.

Służba wojskowa i praca w oświacie

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył w latach 1914–1917 w 1 pułku piechoty; w tym okresie odniósł rany. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austriackiej i walczył na froncie włoskim. W latach 1918–1920 walczył ochotniczo w Wojsku Polskim w stopniu podporucznika.

Po wojnie wrócił do pracy w samborskim gimnazjum, przekształconym w II Państwowe Gimnazjum im. M. Kopernika. W latach 1923–1926 uczył tam historii. W latach 30. był nauczycielem stałym; pełnił obowiązki kierownika szkoły w okresie choroby dyrektora od 3 lutego do 1 kwietnia 1932, a po śmierci dyrektora objął stanowisko kierownika od 5 kwietnia 1932. W lipcu 1932 został przydzielony do Rady Szkolnej Powiatowej, a w grudniu tego roku przywrócono go do służby w gimnazjum z urlopem zdrowotnym od 1 grudnia 1932 do końca roku szkolnego 1932/1933. W roku szkolnym 1933/1934 powrócił do nauczania.

Aktywnie działał w organizacjach kombatanckich i oświatowych. Pełnił funkcje prezesa okręgowego Związku Legionistów, przez wiele lat kierował powiatowym zarządem Związku Strzeleckiego, był członkiem Rady Miejskiej w Samborze oraz sekretarzem rady powiatowej BBWR. Należał do Zarządu Powiatowego Związku Legionistów Polskich i Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny. Był też członkiem Związku Zawodowego Nauczycieli Szkół Średnich.

Działalność polityczna, aresztowanie i śmierć

W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany posłem na Sejm IV kadencji z listy państwowej dla okręgu nr 76, obejmującego powiaty samborski, dobromilski i turczański. Otrzymał 45 378 głosów. W Sejmie pracował w komisjach oświatowej i wojskowej.

W 1938 roku uzyskał ponownie mandat poselski na Sejm V kadencji z tego samego okręgu. W tej kadencji należał do klubu OZN i pracował w komisjach oświatowej — której był przewodniczącym — oraz wojskowej.

Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez NKWD jesienią 1939 i osadzony w więzieniu "Brygidki" we Lwowie. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej; wymieniony jest na liście wywózkowej 55/2-29 pod numerem 3355. Został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni, otwartym w 2012 roku.

Ordery i odznaczenia

Edward Ekert otrzymał kilka odznaczeń państwowych. Były to m.in. Krzyż Walecznych (1921), Krzyż Niepodległości (9 listopada 1931), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) oraz Złoty Krzyż Zasługi (1938).