| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 16 lipca 1892, Krosno |
| Zgon | 4 września 1973, Kraków |
| Zawód | malarz, grafik, historyk sztuki |
| Rodzice | Konstanty i Emilia z Krupińskich |
| Edukacja | |
| Szkoła | Szkoła Sztuk Pięknych w Kazaniu; Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie (1909–1913) |
| Studia | Historia sztuki, Uniwersytet Jagielloński |
| Działalność | |
| Członkostwo | Cech Artystów Plastyków "Jednoróg" |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki, Kraków (kwatera IIa-wsch.) |
Stanisław Dąbrowski był artystą łączącym praktykę malarską z wykształceniem historyka sztuki. Jego twórczość obejmuje przede wszystkim pejzaże, martwą naturę i kompozycje rodzajowe; portrety malował rzadziej.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 16 lipca 1892 roku w Krośnie jako syn Konstantego i Emilii z Krupińskich. Nauki artystyczne rozpoczął w Szkole Sztuk Pięknych w Kazaniu, a następnie studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1909–1913 pod kierunkiem Wojciecha Weissa i Józefa Mehoffera. Równocześnie ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Doskonalił umiejętności malarskie podczas pobytów w Monachium i Paryżu, po czym wrócił do kraju w 1914 roku.
Służba wojskowa i praca urzędowa
W czasie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich; początkowo zaszeregowano go do 2 kompanii III baonu 1 Pułku Piechoty, a potem służył w 6 pułku piechoty II Brygady. 1 stycznia 1917 otrzymał stopień chorążego kancelaryjnego. Przeszedł wyszkolenie w Szkole Oficerów Polskiego Korpusu Posiłkowego w Przemyślu.
2 lutego 1918 został aresztowany i osadzony w obozie w Witkowicach. Po odzyskaniu niepodległości został oficerem Wojska Polskiego. Następnie pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako inspektor referatu zajmującego się rewindykacją zabytków wywiezionych do Austrii i Niemiec.
Praca pedagogiczna i kariera artystyczna
W 1921 przeszedł do rezerwy i podjął pracę jako nauczyciel rysunku w krakowskich szkołach średnich. Od 1923 ograniczył obowiązki zawodowe na rzecz malarstwa i zaczął regularnie wystawiać w kraju oraz za granicą.
Od 1924 przez czterdzieści lat jeździł na plenery do Zakopanego i Białki Tatrzańskiej. W kościele w Białce Tatrzańskiej zachowało się wiele obrazów jego autorstwa. Był członkiem Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg".
W 1947 Helena Blum napisała o jego wystawie: „w bardzo kolorowym namalowanym motywie zatraca się zupełnie indywidualność artysty, który tkwi w kręgu doświadczeń dawnego, dobrego malarstwa W. Weissa. Lecz gdy malarstwo Weissa reprezentowało pewien styl i epokę, Dąbrowski oznacza tylko jej epigonizm.”
Pochówek
Zmarł 4 września 1973 roku w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim, w kwaterze IIa-wsch.
